DOSKONAŁOŚĆ a NAWYKI, czyli 55 odcinek z Arystotelesem

„Jesteśmy tym, co w swoim życiu powtarzamy. Doskonałość nie jest jednorazowym aktem, lecz nawykiem.”

Arystoteles

Bohaterem 55 odcinka Filozofii przy sobocie stał się Arystoteles, z cytatem, który często jest wykorzystywany we współczesnym konsultingu biznesowym, i jako taki dość często pada ofiarą nadinterpretacji, uproszczeń, a czasem wręcz służy za dowód, że Arystoteles już w czasach sobie współczesnych myślał o kołczingu…

Jak zwykle wielowątkowa dyskusja, prowadzona z wielu perspektyw, pozwoliła krytycznie spojrzeć na trzy zawarte w tym cytacie tezy:

1. Czy o naszej tożsamości decydują działania, które powtarzamy, czy coś innego? Czy ktoś, wspominający nas kilka lat po naszej śmierci – będzie pamiętał nasze osiągnięcia, czy to, jacy byliśmy na codzień? A idąc dalej – jesteśmy tym co robimy, czy tym, co myślimy o sobie?

2. Czy doskonałość istnieje w rzeczywistości, czy jest tylko wyidealizowanym abstrakcyjnym celem, do którego dążymy (lub nie) i w tym sensie – pożądanym stanem (doskonałością?) jest proces dążenia do doskonalenia?

3. Jaka jest natura nawyku? Kiedy prowadzi do doskonałości? A kiedy wręcz przeciwnie, utrudnia jej osiągnięcie? Kiedy nas wspiera (doskonalenie oparte o merytoryczne wsparcie, dbałość o prawidłowe zachowania w okresie kształtowania nawyku) a kiedy przeszkadza (nawyki nieświadome, powtarzanie błędnych zachowań, skostnienie i trudności w zmianach nawyku)?

Jak zawsze (choć z dużym niedosytem) dotknęliśmy kontekstu Autora. Co ciekawe – nie udało mi się znaleźć informacji, z jakiego dzieła Arystotelesa pochodzi, mimo, że obfitość powtórzeń tego cytatu w internecie jest ogromna.

Najważniejsze słowa, którymi można podsumować tę dyskusję, to:

INTEGRALNOŚĆ – myli, słów, czynów

WYSTARCZAJĄCY – dla określenia poziomu doskonałości, który pragmatycznie jest sens osiągać,

PYTANIA – które wnoszą rozwój.

Wszystkich zainteresowanych – zapraszam na LinkedIn do grupy dyskusyjnej: lnkd.in/dEPw6yy

Filozofia przy sobocie (ESTETYKA)

Równolegle do dyskusji w grupie Filozofia przy sobocie (Polska) zadebiutował pierwszy odcinek w nowej grupie dyskusyjnej – Filozofia przy sobocie (ESTETYKA).

Dyskusja toczyła się wokół pytania „Gdzie przebiega granica między sztuką a kiczem?” i była rozpoczęta cytatem:

„W kiczu aprobata odbiorcy priorytetyzuje działalność artystyczną. Piękno, które ma osiągnąć udany kicz, nie jest rozumiane subiektywnie, lecz jako war- tość mająca każdorazowo, bez względu na specyfikę historyczno-kulturową, zaspokajać uniwersalną potrzebę.”

Gabriela Żuchowska

Zainteresowanych przebiegiem dyskusji i nową formułą, zapraszam do dołączenia: https://www.linkedin.com/groups/8782472

Interesujące linki:

1. „Cnota grunt wszytkiemu” – jak rozumiano virtus http://www.wilanow-palac.pl/cnota_grunt_wszytkiemu_jak_rozumiano_virtus.html

2. „Maestro” – opowieść o pułapkach przypisywania znaczenia cytatem wielkich ludzi https://www.linkedin.com/pulse/m-e-r-o-hanna-kordalska-rosiek

3. Lilith kradnie koc – opowieść o nawykach, przyzwyczajeniach i prokrastynacji https://www.linkedin.com/feed/update/urn:li:activity:6475288170534563840

4. Kicz – przegląd koncepcji teoretycznych http://journals.pan.pl/Content/86741/PDF/Journal10276-Volume57_Issue1-08_paper.pdf

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s